Een gebouw waarin drie verschillende scholen voor gespecialiseerd onderwijs zijn gehuisvest, samen met een kinderopvangorganisatie en jeugdhulp. Dat vormt de basis van IKEC De Zevensprong in Hoorn. Het gebouw moest een plek worden waar leren, groeien, ontwikkelen en werken samenkomen. Het resultaat is meer dan geslaagd. Het geheim? “Vooraf zo vroeg mogelijk met de eindgebruiker aan tafel.”

De opdrachtgever achter het IKEC is de gemeente Hoorn; de scholengemeenschap is de eindgebruiker. Vanuit die hoedanigheid werd directeur Eline Peen al vroegtijdig betrokken. “In deze regio waren voorheen drie verschillende scholen verdeeld over zes oude locaties,” vertelt zij. “Die locaties waren dusdanig verouderd dat de situatie niet langer houdbaar was. Zodoende ontstond het plan voor nieuwbouw, waarbij alle drie de scholen onder één dak verder zouden gaan. Eén ding moest echter overeind blijven: we wilden nog steeds de sfeer van een kleinschalige dorpsschool, maar dan in een groot gebouw.”

Contact met de eindgebruiker

Edwin Swart van De Nijs werd projectleider voor het IKEC. “Hoewel de gemeente officieel onze opdrachtgever was, wilden we zo snel mogelijk met de eindgebruiker om de tafel,” deelt Edwin. “Het is essentieel dat juist hún wensen goed worden vertaald.” En zo gebeurde het ook. “In het overleg bleek bijvoorbeeld dat diverse installaties voor de pantry’s anders moesten worden aangelegd en dat de ophangsystemen van de digiborden anders uitgevoerd moesten worden dan oorspronkelijk was ingetekend.”

Die luisterende en meedenkende houding van De Nijs werd door Eline Peen enorm gewaardeerd. “We hebben verschillende sessies gehad,” vertelt zij. “Zo was er een sessie over het lichtplan, een sessie over de overige installaties en een sessie over het hang‑ en sluitwerk. Wij hadden een sterke visie en zagen helder hoe het eindbeeld eruit moest zien. De Nijs heeft met haar expertise geholpen om dat te vertalen naar het bouwproces. Zo’n gebouw realiseren is uitdagend, maar ik heb het hele traject als een heel prettig proces ervaren.”

Deurklinken op hoogte

IKEC De Zevensprong is geen standaard gebouw. “Het gebouw kent verschillende themapleinen waar diverse groepen aan grenzen,” licht Eline toe. “Geen enkel lokaal is hetzelfde en elk plekje is uniek. Leerlingen groeien als het ware mee met het gebouw en dat heeft ook consequenties voor de inrichting.” Het plaatsen van het deurbeslag is daar een goed voorbeeld van. “Bij de kinderopvang en de kleuters willen we natuurlijk niet dat kinderen zelfstandig naar buiten kunnen, maar voor de grotere kinderen geldt die beperking niet. Hoe los je zoiets op?”

“Daarover heeft De Nijs uitstekend meegedacht,” vervolgt Eline. “Wij waren gewend te werken met een dubbel slot, waardoor je altijd twee handen nodig had om de deur te openen. Dat is eigenlijk heel onhandig. De Nijs heeft dit probleem slim ‘omgedacht’ en stelde voor om de deurklinken veel hoger te plaatsen. Eenvoudig, maar enorm effectief. Nu kun je de deur met één hand openen. Dat is vele malen handiger. Je kunt gewoon zelf je koffie meenemen!”

Duurzaam

Ook op het gebied van duurzaamheid is het project bijzonder te noemen. “Dit gebouw is opgetrokken met een volledig houten draagconstructie,” licht Edwin toe. “Daarnaast is de isolatie gerealiseerd met houtwol. Dat is niet heel gebruikelijk, maar wel een bewuste keuze. De gevel is bekleed met bamboe, wat eveneens een duurzame oplossing is.”

“Tot slot de wandbekleding,” vervolgt hij. “Die is gemaakt van gerecyclede petflessen. Dat geeft een geweldig resultaat: enerzijds is het prettig voor de akoestiek en anderzijds fungeren de wanden direct als prikbord, waar leerkrachten op een multifunctionele manier gebruik van kunnen maken.” Het resultaat is een gebouw dat klaar is voor de toekomst, met een aanzienlijke CO₂‑reductie, een minimale ecologische voetafdruk en een uitstraling die goed past in de omgeving.

Schoolpleininrichting

Wat de bouw van het IKEC extra complex maakte, is dat tegelijkertijd werd gewerkt aan de inrichting van het schoolplein. “Wij wilden graag een groen plein realiseren,” vertelt Eline. “Het nadeel daarvan is dat groen tijd nodig heeft om te groeien. Daarom moest al worden gestart met de aanleg van het plein terwijl de bouw nog in volle gang was.” Ook dat vroeg om flexibiliteit van De Nijs, maar dat is volgens Eline uitstekend gelukt. “Ik vond de samenwerking sowieso heel prettig; ik voelde me gehoord en gezien. Zolang je beide openstaat voor ideeën en feedback, kun je prettig samenwerken.”

Daar sluit Edwin zich bij aan. “Nu hebben we een prachtig gebouw én gebruikers die tevreden zijn met wat we samen hebben gemaakt. Daar doen we het voor.”